Z synem w oknie

D
patrzymy wspólnie 
         G
na ten sam orzech włoski 
        D
jak słońce zawiązuje mu 
     G              D
zielone w koronie loki 
 
  D
widzimy razem 
   G
tę samą łąkę 
  D
na której czas chwilowo 
 G
zamknął się w poziomkę 
 
       G
lecz ja powoli 
       A                   D  G A
wyprowadzam się z tej zieleni 
  G      D
i jedną nogą 
  Em    A            D
już wchodzę do jesieni 
 
  D
a tobie który jesteś 
   G
jeszcze cały zielony 
   D
potrzebny do drogi 
   G
but siedmiomilowy